دل شکسته ما همچو آینه پاک است
بهای دُر نشود گم،اگر چه در خاک است

ز چاک پیرهن یوسف آشکارا شد
که دست و دیده پاکیزه دامنان پاک است

نگر که نقش سپید و سیه رهت نزند
که این دو اسبه ایام سخت چالاک است

قصور عقل کجا و قیاس قامت عشق
تو هر قبا که بدوزی به قد ادراک است

سحر به باغ درآ کز زبان بلبل مست
بگویمت که گریبان گل چرا چاک است

رواست گر بگشاید هزار چشمه اشک
چنین که داس تو بر شاخه های این تاک است

ز دوست آنچه کشیدم سزای دشمن بود
فغان ز دوست که در دشمنی چه بی باک است

صفای چشمه روشن نگاه دار ای دل
اگر چه از همه سو تندباد خاشاک است

صدای تست که بر میزند ز سینه من
کجایی ای که جهان از تو پر ز پژواک است

غروب و گوشه زندان و بانگ مرغ غریب
بنال سایه که هنگام شعر غمناک است

دل حزینم ازین ناله نهفته گرفت
بیا که وقت صفیری ز پرده راک است

                                                       ه.ا.سایه

این شبا برام پر از غم و ناراحتیه،میدونم ناراحتت میکنه ولی دیگه نمی تونم پنهان کنم...